Feather Complex

Title : Let’s go
 
Pairing : Yunho x Jaejoong

โหลดเพลงนี้นะแล้วเปิดฟังตอนที่อ่านเรื่องนี้


“.....แจจุง......
.....ชั้น....กำลังจะแต่งงาน.....”

ร่างบางขาวจัดที่ยังคงเปลือยเปล่าหลังจากกิจกรรมที่ร่วมกันสร้างกับคนรักนิ่งไป


ดวงตากลมโตมองหน้าคนตัวใหญ่กว่าที่กำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ต
ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะยิ้มบางๆ......
รอยยิ้มนั้นยังคงงดงามราวกับกลีบดอกไม้แห่งสวรรค์
ทว่าน้ำเสียงหวานที่เปล่งออกมานั้น........กลับไร้ซึ่งชีวิตชีวา......

“อืม....ก็ไปสิ.....”
.
.
.
.

Let go (let go) Let go (let go) let go...
I know I gotta let go
Let go (let go) Let go (let go) let go...
I know I gotta leave my past behide and let go
Let go (let go) Let go (let go) let go...
I know I gotta be strong
You better know where you're going
and know where you're from
Better believe it baby, let's go...

ร่างบางจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือสีดำสนิทที่สั่นครืดๆไม่หยุดของตัวเอง
จอแอลอีดีแสดงผลและมีไฟกระพริบปรากฏชื่อของคนคุ้นเคย

.....ยุนโฮ.......

มือเรียวยกขึ้นปิดหู ก่อนจะร้องไห้ออกมาร่างบางขดตัวแน่นอยู่บนเตียงนุ่ม
พลางส่งเสียงสะอึกสะอื้นออกมาอย่างปวดร้าว

.....ไม่ได้ แจจุง....
......นายก็รู้มาแต่แรก......ว่าเค้าไม่ใช่คนของนาย......
............พอได้แล้วกับเรื่องผิดบาปแบบนี้........

Pip pip~

เสียงเตือนเมสเสจดังขึ้นมือขาวเอื้อมไปหยิบมันขึ้นมาดู หมายเลขเดียวกับคนที่โทรเข้ามาถึงสองร้อยกว่าสายแล้วเขาไม่ยอมรับแม้จะบอกให้ตัดใจแต่กระนั้นแจจุงก็ยังห้ามไม่ให้ตัวเองกดดูข้อความไม่ได้


~คิดถึง
อยากพบ
มีอีกหลายอย่างที่ชั้นยังไม่ได้บอกแจจุง
รอที่หน้าห้องนะ
จะรอจนกว่าจะเปิดประตู
จาก ยุนโฮ~

มือที่สั่นเทายกขึ้นปิดปากแน่นไม่ให้หลุดก้อนสะอื้น กว่าจะรู้สึกตัวแจจุงก็พาตัวเองมาหยุดอยู่
ที่หน้าประตูไม้มะฮอกกานีที่เปิดกว้างก่อนจะถูกดันติดกำแพงโถงหน้าห้องแล้วกดจูบอย่างรุนแรง
เรียวขาแกร่งของผู้มาเยือนถีบประตูล้อกอัตโนมัติให้ปิดลงแรงๆอย่างไม่สนใจว่ามันจะกระแทกกรอบเสียงดังแค่ไหน  เรียวปากร้อนของทั้งคู่แลกจูบกันลึกล้ำ  ต่างฝ่ายต่างกอดรัดราวกับว่าไม่อยากให้ห่างไปไหน


คนตัวเล็กที่หมดเรี่ยวแรงจากรสจุมพิตถูกช้อนอุ้มขึ้น ร่างสูงวางร่างบางลงบนเตียงนุ่ม
ตามด้วยแผ่นอกแกร่งที่ทาบทับลงมาทั้งตัว ริมฝีปากได้รูปไล่ซับหยาดน้ำตาที่เปียกชื้นเต็มใบหน้านุ่ม
อย่างแสนรัก ก่อนจะกดจมูกลงบนกลุ่มผมหอมๆของคนใต้ร่างที่สะอึกสะอื้นไม่หยุดปลายจมูกโด่งไล้ผ่านไปยังหน้าผากเนียนก่อนจะไล้อ้อยอิ่งไปจนถึงผิวแก้มเนียนที่แดงก่ำจากการร้องไห้ลงท้ายด้วยการกดจูบที่ริมฝีปากแดงจัดหวานฉ่ำ


“ฮ่ะ ฮื้ม...”เสียงครางแหบพร่าปนสะอื้นเล็ดลอดฝ่ามือร้อนของชายหนุ่มล้วงลูบขาอ่อนขาวเนียนผ่านขากางเกงขาสั้นตัวบาง ร่างสูงละริมฝีปากให้คนรักหายใจไม่ทันไรก็บดริมฝีปากลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าหยาดน้ำใสไหลซึมจากมุมปากสวยลงไปตามลำคอขาว แขนคู่เล็กยกขึ้นกอดแผ่นหลังกว้างแน่นทั้งน้ำตา


kono mama wasurerarenakute
ฉันไม่สามารถลืมคุณได้เลย...มันยังคงเป็นอยู่อย่างนั้น

tojikomete wa irarenakute
ฉันไม่สามารถที่จะให้คุณจากไปได้

fumikonja ikenai to wakattetemo
ในขณะที่ฉันรู้ว่าเราไม่สามารถทำให้อะไรมันดีไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

kono kimochi doushitemo gotta let you know
ฉันก็ยังคงต้องการที่จะบอกความรู้สึกนั้นให้คุณได้รู้ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

atsuku hageshiku ugoku jikan no naka de
โดยเฉพาะเมื่อฉันอยากจะให้ทุกสิ่งที่ฉันมี

hoshii yo kimi no heart, boy isshun demo
ถึงแม้ว่าจะเพียงแค่ช่วงเวลาหนึ่ง...ฉันก็ยังอยากที่จะได้หัวใจของคุณ


มือบางผลักคนที่คร่อมอยู่เหนือร่างตนเบาๆเป็นเชิงให้ผละออกห่าง ยุนโฮยอมถอยให้อย่างเต็มใจ คนสวยยันกายลุกขึ้นก่อนจะผลักอกแกร่งให้เอนตัวลงนอน เรียวขาเล็กพาตัวเองขึ้นนั่งคร่อมบนหน้าท้องแกร่งก่อนจะถอดเสื้อกล้ามสีดำออกด้วยตัวเอง  ผิวกายของแจจุงขาวมาก เนียนมาก หอมมากราวกับจะเรืองแสงได้
ดวงตากลมที่ไหวระริกทอดมองใบหน้าหล่อคมที่มองกลับมาเช่นกันก่อน
ร่างบางจะก้มลงไปมอบจุมพิตให้ชายหนุ่มอย่างไม่อยากให้บทรักขาดตอน ยุนโฮขยำสะโพกนุ่มนิ่มเบาๆสองสามครั้งก็ใช้สองมือฉีกกระชากเนื้อผ้าบางให้ขาดจากกันเหลือเพียงความนุ่มละมุนของผิวกายบอบบาง
คนตัวสูงปล่อยให้นางฟ้าได้เพลิดเพลินไปกับสัมผัสหอมหวานสักพักก็ยันกายลุกขึ้นยังผลให้ก้นเล็กไถลล่นลงไปทับบริเวณแกนเนื้อร้อนพอดี แจจุงขยับส่ายสะโพกกระตุ้นความเป็นชายของคนรักที่ร้อนเหลือเกินขณะที่เรียวลิ้นยังคงลุกไล่กัน

“อืม...อ่า...ยุน..ฮึก..โฮ”

เจ้าของชื่อไม่ ตอบรับเสียงเรียกแผ่วผิวใบหน้าหล่อละจูบลงมาฟัดดอมดมแผ่นอกเล็กกรุ่นกลิ่น กายหอมหวานปนกลิ่นบุหรี่เมนทอลอ่อนๆอันเป็นเอกลักษณ์ของแจจุง ฟันคมกัดลงบนยอดอก สีสวยแรงๆจนอีกฝ่ายสะดุ้งจิกขยุ้มกลุ่มผมหนา ก่อนจะเลียเบาๆเป็นการปลอบประโลมติ่งไตสวยนั้นเรียกเสียงครางกระเส่าจากร่าง ขาวได้เป็นอย่างดี

“ฮึก...อ๊า...อื้ม....ฮ่า~...”

นิ้วเล็กสอดเข้าไปในช่องทางที่แฉะเยิ้มมานานแล้วเพียงแค่ถูกคนๆนี้จูบ
เขาขยับมันเข้าออกภายในร่างของตัวเองอย่างอดรนทนไม่ไหวร่างสูงเห็นดังนั้นก็ส่งนิ้วชี้กับนิ้วกลางใหญ่เข้าไปยังโพรงปากหวานๆแจจุงดูดดุนนิ้วของยุนโฮอย่างต้องการ นิ้วเรียวสองนิ้วด้านล่างก็ขยับไปด้วย
น้ำใสไหลเยิ้มจากมุมปากสวยเมื่อนิ้วยาวยังคงไล่ต้อนลิ้นเล็กสีแดงสดพลางกดจูบย้ำลงไปอีก

“อ่า...แจจุง...”
ร่างสูงดึงมือเล็กข้างที่ว่างให้กอบกุมส่วนร้อนระอุของเขาซึ่งแจจุงก็รู้ดีว่าควรจะทำยังไงต่อไป


ร่างบางชักมันขึ้นลงขณะที่ถูกพรมจูบไปทั่วลำคอเนียนชื้นเหงื่อ


“ใส่เลยได้มั้ย ชั้นคิดถึงแจจุงมากนะ”
“ฮ่ะ..อ่ะ...อืม..ใส่...เข้ามา...ยุนโฮ....”

สิ้นประโยคที่แสนตรงไปตรงมาร่างทั้งร่างก็ถูกพลิกให้นั่งซ้อนหลัง แก่นกายร้อนจัดไม่แพ้ความอ่อนนุ่มชุ่มฉ่ำกดลงไปจนมิดด้ามแรงๆในครั้งเดียวทำเอาร่างบางกระตุกค้างกลางอากาศ ปลายเท้าเล็กเหยียดเกร็ง กรีดร้องยาวอย่างจุกแน่นปนเสียวซ่าน

ก่อนจะหวีดครางสั้นๆเมื่ออีกคน
เขย่าสะโพกเย้าเบาๆ

“อ๊า~~~!!!”

“อื้ม..แจจุง แน่นจังเลย...ที่รัก..”

“อ้ะ!ๆๆ...ยุน..ฮึก..อ้า..โอยย..อื้ม”

“อยากรักนายแรงๆ...ได้มั้ย..แฮ่ก..อ่ะ...แจจุง”

กังวานเสียงทุ้มพร่าข้างใบหูเล็กแจจุงทำอะไรไม่ได้นอกจาก.......

“เอาสิ...รักเลย..อ้ะ...รักชั้น..แรงๆ..อ๊า...”

.
.
....รักชั้น....ยุนโฮ....

.......รักชั้น...ให้มากกว่าที่นายรักคนคนนั้น....

....ได้โปรด......



kanawanai koi ni oboretemo kono mama
ฉันกำลังตกอยู่ในห้วงรักที่ถอนตัวไม่ขึ้น

yume kara sametakunai CAN'T let go
ไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเพื่อพบว่ามันเป็นเพียงฝันที่ไม่อยากจากไป

wagamama demo ii
มันเป็นความเห็นแก่ตัว...แต่ฉันไม่สนใจ

yuruganai ai ga koko ni hoshii yo
ฉันอยากให้ความรักที่ไม่สั่นไหวของคุณวางอยู่ที่ตรงนี้


.
.
.
.
~flash back~

เสียงเพลงดังคลอเสียงคลื่นขับกล่อมให้คนที่เอนกายอยู่บนเก้าอี้นวมบริเวณบ้านพักริมทะเลหลับพริ้มอย่างสบายไม่นานก็ถูกทำลายบรรยากาศด้วยเสียงเรียกของเพื่อนสนิท

“เฮ้ แจจุง พี่จะอู้อีกนานมั้ยเนี่ย?!เรามาทำงานกันนะไม่ได้มาเที่ยว”

“บ่นอยู่ได้น่ายูชอน ระวังนะ ขี้บ่นแบบนี้คนตัวสูงๆของนายเค้าจะเบื่อ”

“อ่ะ..อ่ะ..เอาที่ไหนมาพูดวะ!ไม่มีซักหน่อย คนตัวสูงไรนั่นอ่ะ!”

“ให้มันจริงเถ้อะ~”

ร่างบางพูดแซวๆให้อีกคนหน้าแดงเล่นแล้วก็รีบชิ่งไปทำงานของตัวเองต่อ
เขากับยูชอนเป็นเพื่อนรักกันและร่วมหุ้นกันเปิดบริษัทรับตกแต่งภายใน
เช่นเดียวกับครั้งนี้ที่มีคนจ้างมาตกแต่งบ้านริมทะเลเพื่อใช้เป็นเรือนหอ

รถยนต์คันหรูเคลื่อนที่เข้ามาจอดนิ่งสนิทที่หน้าบ้านทั้งคู่หันไปมองก่อนยูชอน
จะออกมาต้อนรับเมื่อรู้ว่าเป็นใคร
ยูชอนเคยเจอกับลูกค้ารายนี้แล้ว แต่แจจุงยังไม่
เคยพบ เคยแต่พูดคุยทางโทรศัพท์ของออฟฟิชเกี่ยวกับเรื่องงานเท่านั้น
และร่างบางเองก็ไม่ค่อย
คบหาสมาคมกับใครเขาชอบที่จะอยู่เงียบๆมากกว่า


“สวัสดีครับ คุณยูชอน..เป็นไงครับมีอะไรติดขัดมั้ย?”ร่างสูงที่เดินกุมมือหญิงสาวตัวเล็กมาด้วยถาม พลางยิ้มให้

“สวัสดีครับ คุณยุนโฮ แล้วก็ เอ่อ...คุณ..?”

“นี่ อารา คู่หมั้นผมเองครับ”

“สวัสดีค่ะ โก อารา ค่ะ”

หญิงสาวยิ้มให้พลางยื่นมือมาทักทายอย่างเป็นมิตร
ร่างสูงผู้เป็นคนรักโยกศีรษะเล้กไปมาเบาๆอย่างเอ็นดูทำเอายูชอนยิ้มตามกับภาพหวานๆตรงหน้า

....ก็ดูเหมาะสมกันดีนะ.....

....แต่เหมือนมีอะไรบางอย่าง....ที่ขัดๆ....

.....เหมือนจะไม่ใช่......

..เอาน่า ยูชอน ..คิดให้ได้อะไรวะเรา...

“คุณยุนโฮจะเข้าไปดูความคืบหน้าหน่อยมั้ยครับเผื่อขาดตรงไหนจะได้แก้”

“ฮะๆๆ ไม่เป็นไรครับพอดีผมพาอารามาเที่ยวใกล้ๆนี่ เลยแค่แวะมาทักทาย
แล้วก็จะกลับแล้วล่ะครับ”

“เข้าไปดูก็ดีนะยุนโฮ อาราอยากเห็น”

“งั้นก็ได้”

ยูชอนนำทางนายจ้างทั้งสองเข้าไปยังส่วนในสุดที่ยังตกแต่งไม่เสร็จ

ตลอดทางยุนโฮและคู่หมั้นสาวก็เอาแต่ชมไม่ขาดปาก
“ตรงนี้สวยมากเลยนะครับ ผมชอบ”
“อ๋อ นั่นแจจุงเป็นคนทำน่ะครับหมอนั่นเก่งนะ ผมว่าเค้าคงดีใจที่คุณชอบมัน”
“หืม?..คุณแจจุงน่ะเหรอผมยังเคยเจอเค้าเลย อยากจะไปทักทายเค้าหน่อยน่ะครับ”
“อ๋อครับแจจุงทำงานอยู่ที่ห้องนอนน่ะครับ”
“ขอบคุณครับ อาราจะไปกับผมมั้ย?”

“อาราอยากไปดูห้องครัวน่ะ ยุนโฮไปเถอะ”
“โอเคครับ”


ร่างสูงเดินขึ้นบันไดมาถึงห้องนอนก็พบกับใครบางคนที่กำลังวาดรูปตกแต่งผนัง
อยู่บนนั่งร้านสูง
ร่างนั้นไม่รับรู้ถึงการมาของใครอีกคนเพราะหูฟังไอพอดที่เปิดเพลงดังเสียจนได้ยินแว่วออกมาข้างนอก


เพียงแค่เห็นแผ่นหลังที่แนบสนิทเผยรอยสักบนสะบักผ่านเสื้อกล้ามสีอ่อนชายหนุ่มก็ไม่อาจละสายตาไปได้.....

ร่างบางเอี้ยวตัวจะหยิบถังสีแต่ก็เสียหลักพลัดตกลงมา ไวกว่าความคิดยุนโฮรีบพุ่งเข้าไปรับไว้ได้ทัน

“อ่ะ!”

“เป็นอะไรรึเปล่าครับคุณ.........”ราวกับเวลาหยุดหมุนไว้ที่วินาทีที่ทั้งสองมองเห็นใบหน้า
ของอีกฝ่ายอะไรบางอย่าง....พัดผ่านหัวใจ ให้เต้นผิดจังหวะที่เคยเป็น

“ขอโทษครับ ผมสะเพร่าเอง คุณคือ..?”
“ชอง ยุนโฮครับ...คุณ แจจุงใช่มั้ยครับ?”

“ครับ สวัสดีครับ “ร่างบางยิ้มเขินๆที่ทำอะไรซุ่มซ่ามต่อหน้าลูกค้ายุนโฮจ้องมองใบหน้านั้น
อยู่นาน

“ขอโทษนะ หน้าคุณเปื้อนน่ะ”ขออนุญาตก่อนที่มือใหญ่เลื่อนมาเช็ดผิวแก้มขาวจัดที่เรื่อสีนิดๆเบาๆ
เกลี่ยไล้ไปมาราวกับไม่อยากผละจากสัมผัสนุ่มมือนั้น

“ขอบ..คุณ..”


“ยุนโฮคะ กลับเถอะ ฟ้าเริ่มมืดแล้ว”เสียงเล็กๆของหญิงสาวเรียกให้ร่างสูงหลุดจากภวังค์ ทั้งสองสะดุ้งก่อนจะทำตามปกติ
“ครับ “

แจจุงลงไปส่งนายจ้างตามมารยาทก่อนร่างสูงจะแนะนำคนข้างๆให้รู้จัก

“อารา นี่แจจุงคนที่ออกแบบตกแต่งให้เรา
ส่วนนี่อาราคนรักของผมครับ“

“สวัสดีครับ คุณอารานี่โชคดีนะครับ ได้เป็นแฟนกับคนนิสัยดีอย่างคุณยุนโฮ”

คำ ชมนั้นเรียกรอยยิ้มเขินอายจากหญิงสาวร่างเล็กได้ไม่ยากนักแต่แจจุงกลับ รู้สึกเหมือนหัวใจกระตุกแปลกๆ ยุนโฮโอบประคองเธอออกไปหลังจากบอกลายูชอนและแจจุง

ร่างบางมองจนคู่รักที่แสนสมบูรณ์แบบขึ้นรถไป
เขากำลังจะหันกลับไปทำงานต่อ
จู่ๆโทรศัพท์ก็ดังขึ้นสายเรียกเข้าแสดงเบอร์ที่ไม่รู้จัก
นิ้วเรียวกดรับสาย

“สวัสครับ แจจุงพูด”

“อ่า แจจุง ผมเองนะครับ ยุนโฮผมขอเบอร์คุณจากคุณยูชอนไว้น่ะ
เผื่อจะโทรนัดคุยเรื่องบ้าน”

“อ๋อครับ”

“พรุ่งนี้ผมอยากนัดคุยกับคุณที่ร้าน angelจะสะดวกมั้ยครับ”
“ได้ครับ”
“งั้นแล้วเจอกันครับ”

.
.
.
.
.
จากนัดเจอกันครั้งแรกก็มีครั้งต่อๆไปตามมา ความรู้สึกที่ถักทอจนเป็นเกลียวที่หนาแน่น

ขึ้นเรื่อยๆ....จนกระทั่งเกิดเป็นความรักและ.....นำไปสู่ความสัมพัน์ที่ลึกซึ้ง
.
.
.
"แจจุง..พี่กับคุณยุนโฮ...."
"ฮึก!...นายรู้เหรอ!?ยูชอน"
"เค้าเป็นคนบอกชั้นเอง...แจจุง...เลิก..."
"ไม่นะ..ไม่เอา!...ฮือออ..."


..
.
.
.

เรือนหอเสร็จแล้วแต่ยุนโฮก็ยังไม่พร้อมจะแต่งงาน

ชายหนุ่มให้เหตุผลกับแฟนสาวหัวอ่อนผู้ที่ไม่เคยเอะใจ ถึงความเปลี่ยนแปลง
ของคู่หมั้นหนุ่ม ว่าเขาอยากให้หน้าที่การงานพร้อมพอที่จะมีลูกได้ทันที่ที่
แต่งงานกัน

แน่นอน เธอเชื่อสนิทใจ

โดยที่ไม่รู้เลย....

...ว่าเหตุผลที่แท้จริง ....คือ คิมแจจุง...

.
.
.
.

subete no hajimari wa ?Hey how you doin'??
ทุกสิ่งเริ่มก้าวสู่จุดจบที่จะถามหาความเป็นไป

yeah, yeah, yeah...

futari me to me ga ai maku aketa story
เรื่องราวความรักครั้งนี้...เริ่มต้นเมื่อตอนที่เราสบตากัน



soshite, deai to wakare ga SETTO ka no you ni
และตอนนี้...ฉันประหลาดใจเหลือเกินที่รัก
ที่คุณเข้ามาแล้วก็จากไปอย่างง่ายดาย


“อ้ะ อ้า อื้อๆๆ อ้า..แฮ่ก ..งื่อ..อ้า..”

“อืม...แจจุง ชั้นรักนายนะ แค่นาย....”

ร่างสูงยังคงกระทั้นกายเข้าหาไม่หยุดหย่อนเช่นเดียวกับเอวบางที่บิดเร่าตอบรับ
เป็นครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ที่เป็นของกันและกันนับตั้งแต่แผ่นหลังสัมผัสฟูกนุ่ม


ยุนโฮพลิกคนรักให้คว่ำหน้าลงใบหน้าสวยซุกลงกับหมอนนุ่มเรียวขาสั่นเทา
เหมือนจะทรุดลงทุกเมื่อหากไม่ได้มือใหญ่ประคองไว้
ยุนโฮพรมจูบไปตามตัวอักษรของรอยสักของร่างบางก่อนจะฝังฟันคมกัดลงไป
กระทั้นกายแรงๆอีกสองสามครั้งก็ถึงจุดปลดปล่อยความรักทั้งสองฝ่าย

“อ๊า~~!!!”

.
.
.
.
“แจจุง”
“..................”
“พูดกับชั้นสิ...”
“...กลับไปเถอะ....สงสารเธอ..ไม่สิ...สงสารชั้นเถอะ...”

toki wa tomari, soba ni inakutemo
เมื่อไหร่ที่ฉันเสียคุณไป...เวลาก็ยังคงดำเนินอยู่ต่อไป

I'm alright nante tsuyogari
ฉันทำให้ตัวเองเชื่อว่าฉันทำถูกแล้ว

demo tonari ni inai to kokoro itami
มันทำให้หัวใจของฉันเจ็บที่ให้คุณไปแล้วไม่ได้อะไรกลับมา

Just wanderin' if you feel the same onaji
ก็แค่แปลกใจถ้าคุณจะรู้สึกเหมือนกัน

kimochi na no ka tashikametakute maji
ฉันก็แค่อยากจะเห็นถ้าความรู้สึกนั่นเป็นของจริง

karamawari shite bakari ain't nobody demo
ทิ้งความเย็นชานั่นไปจากชีวิตซะที...มันไม่ได้ทำให้คุณไม่เหลือใคร

kowagarazu ni tazuna yurumete'kou
ฉันไม่ได้กลัว...ที่จะสูญเสียคุณไป

jiyuu tsukamu tame let go... I'm tellin' you
ถ้าคุณอยากจะไปนัก...ฉันก็บอกคุณได้แค่ว่า...ไปเลย

“อยากให้ชั้นไป?”

“...อืม...ไปซะ”


“ถ้าอย่างนั้นร้องไห้ทำไมแจจุง!?..บอกสิ”ร่างสูงกระชากคนที่นอนหันหลังร้องไห้จนตัวปลิว แจจุงได้แต่ส่ายหน้าร้องไห้ จนอีกฝ่ายต้องรั้งเข้ามากอดแน่น
“ชั้นรักนาย ชั้นรักนาย..แจจุง รักแค่นาย”
“ฮือ.....ฮึก..พอที...มันผิดยุนโฮ..เรื่องที่เราทำมันผิด”
“มันผิดแล้วทำไม...ก็เรารักกัน”

EGO wa kokoro no TERO...
ความมั่นใจที่มากเกินไปมักทำร้ายหัวใจ

Just listen...


amaku shizuka ni toki wa nagareteku noni
แม้ว่าความสุขและเวลาแสนสงบจะผ่านไป

karada ga It's breaking apart boy doushite
ร่างกายของฉันก็เหมือถูกแยกเป็นสองส่วน...ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย

“แต่..ฮึก...นายไม่รักเธอเหรอ..ไม่สงสารเธอบ้างเหรอ?..ฮืออ”

“ฟังนะ....”

“ฮึก...”

“นายรักชั้นมั้ย แจจุง”

...........เพียงเท่านี้
....แค่ร่างสูงทวงถามเพียงเท่านี้....

...........

.....แจจุงก็ยอมหมดทุกอย่างแล้ว.....

......เรียวแขนเล็กที่เอาแต่ผลักไสอ้อมแขนแกร่งเอื้อมกอดร่างสูงแน่น....
......เหมือนกำลังจะตาย.....
.....มันเจ็บ......

....
....
...แต่รักมากเหลือเกิน....


kowaresou na kurai fuan ni naru dake
ชั้นถูกห่อหุ้มด้วยความมืดที่แสนเย้ายวน

Oh why hitorijime shitaku naru no
ทำไมเราถึงไม่พยายามให้รักเราเป็นหนึ่งเดียวกัน

nani mo iwazu ni
ทั้งหมดก็แค่เพียงเพราะเราไม่ยอมพูดกัน

tada kimi no ai ga koko ni hoshii yo
ทุกอย่างที่ฉันต้องการก็แค่ความรักของคุณตรงนี้

....ไม่หยุด

..............ไม่พอ

.....ถึงต้องตกนรกให้กับความรักครั้งนี้....

....ก็จะไม่มีวันปล่อยมือเด้ดขาด...

.....เขาตัดสินใจแล้ว.....


END(?)